იგრიკა, 2009

* * *
პოეტები იმად კი არ ვართ, რომ ლექსებს ვწერთ, არამედ იმად, რომ გვიყვარს.

* * *
ცარიელი გულისთვის სიყვარულიც ამაოებაა მაშინ, როცა გულმზიანი ადამიანი ამაოებასაც კი ამარადისებს.

* * *
სიყვარულის გულის ჭურჭელში დატევას თავსი ვაჟკაცობა და სიბრძნე სჭირდება.

* * *
სიყვარული ისიცაა, როდესაც უსიამოვნებაც კი ერთით მეტი მიზეზია სიყვარულის ზრდის

* * *
პატარაა იმ ადამიანის სიყვარულის ჭურჭელი, ვისაც არ ესმის მდუმარედ მეტყველი ტრფობის.

* * *
ზოგიერთი ფსიქოლოგიას წიგნებიდან ეცნობა, ზოგი კი გულისხმიერი იბადება.

* * *
ის ადამიანი ფლობს კარგად ენას, ვინც სიყვარულს მეტყველებს.

* * *
სიყვარულში წარსული, აწმყო და მერმისი ერთი მთლიანობაა.

* * *
პოეზია ისტორიის შემოქმედებაა. ეს უკანასკნელი კი-უფრო შექმნილის გააზრება და მოწესრიგებული აღწერა.

* * *
ის უფრო ახლოსაა უფალთან, ვინც აცნობიერებს, რომ გულითაც და გონებითაც შორსაა მისგან, ვიდრე ის, ვინც კიდევ უფრო დაშორებულია ღმერთს, მაგრამ თავი ღვთისგან განათლებულად მოაქვს.

* * *
სიყვარული სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე გადის და ორივეზე მაღლდება.

* * *
სიყვარული ერთიანობის სისავსეა.

* * *
სულიერი კეთილშობილებაა ვაჟკაცობა.

* * *
საინტერესო ადამიანის გვერდით ცხოვრება ბედნიერებას არ ნიშნავს-ეს ოდენ ამისკენ გადადგმული პირველი ნაბიჯია.

* * *
დედოფალს მეფის და მეფისადმი სიყვარული ქმნის დედოფლად; მონებს ავხორცები ელტვიან.

* * *
ადამიანი საკუთარი ჩანაფიქრებისა და მათი განხორციელების ხარისხით ადამიანობს.

აპნისი. 2008

* * *
ირაციონალურობა კი არა, მეტარაციონალურობა, ზერაციონალურობა.

* * *
რაც უფრო ვუღრმავდები ჯოჯოხეთის სიღრმეებს, მით უფრო ვხედავ დემონების უსუსურობას თავისუფალი ადამიანის წინაშე.

* * *
ამსოფლიური ცხოვრება უფრო რაციონალურია

* * *
ცოდვა არა ოდენ სულიერ თვალს ახშობს, გონებრივ მხედველობასაც აქვეითებს.

* * *
ვინ სხეულითაა ხეიბარი და ვინ-სულით.

* * *
ქალაქი, როგორც ადამიანის, ხელოვანის, პოეტის მიერ შექმნილი ბუნებრივი, სამყაროული წესრიგის ხატი.

* * *
ფილოსოფიაც, მეცნიერებაც და ხელოვნებაც სიყვარულის განხორციელების საშუალებებია. უამისოდ ისინი სიკვდილს, ქაოსს, აბსურდს ავრცელებენ.

* * *
ადრე, თუ გვიან ჩვენ, ყველანი მთვარეს ვუბრუნდებით. მთვარიდან მზემდე კი ერთი ნაბიჯია.

* * *
ქალისადმი უპატივისცემულობა სამყაროს საკრალური წესრიგის შელახვაა.

* * *
არ ვეძებ ბედნიერებას ჩემს გარეთ. იგი ჩემშია.

* * *
გინდა იყო ბედნიერი?-იყავი.

* * *
ქაოსი და სკეფსისი, მათი დაძლევის შემდეგ, ჰარმონიის კიდევ უფრო განმამტკიცებელ ბრწყინვალე გაკვეთილად იქცევიან.

* * *
ნებამზიანობა მეხსიერებას კვდომის ჟანგისაგან ათავისუფლებს.

* * *
ხელოვნებაა ყოველივე ის, რაც ღირსებას მატებს ადამიანს.